Wiersz Żuliński Leszek - Samotność
Portal Internetowy Nowej Generacji Duno.plWiersze, poezja
Niedziela, 21 kwietnia 2019 Jarosława, Konrada, Selmy

Żuliński Leszek - Samotność


Och, czy może coś bardziej wybuchnąć
niż granat?
Tysiącem czarnego śrutu,
gejzerem posoki
wysączonej z ust,
ciemną limfą cierpkości,
toksyną
dzikiego bzu?
Chyba tylko samotność.
Tak porażająca
i nagła,
że dać ją poznać po sobie
to jakby
w ręce własnych dzieci
włożyć odbezpieczony owoc
granatu,
wyszarpnąć zawleczkę ich snu.

Z tomu "W wielkim akwarium ciemności", Piła 1988

← Wstecz

O nas | Reklama | Dla prasy | Kontakt | Regulamin
Serwis korzysta z plikow cookies. Dowiedz sie wiecej
Copyright © 2007-2009 Duno.pl Wszelkie prawa zastrzezone.