Wiersz August Olizarowski Tomasz - Bruno (fragm.)
Portal Internetowy Nowej Generacji Duno.plWiersze, poezja
Czwartek, 19 września 2019 Januarego, Konstancji, Leopolda

August Olizarowski Tomasz - Bruno (fragm.)




(fragment)
(Bruno)
- Kamilo moja!... dziewico rozkoszy!...
Kocham!... a nie śmiem, że kocham powiedzieć!
Gdybyś ty mogła sama przez się wiedzieć!...
Wszak są współczucia!...
Przyjdź moje „jutro” - przyjdź, jutra wieczorze!...
Za głęboko marzę! - jeżeli ją ujrzę -
Wyznać się odwarzę!... Co za szaleństwo tych
Moich urojeń!... A mnie się zdało,
Żem widział życia jakąś gwiazdę nową -
Ha! a to tylko chmura ponad moją głową
Przelatywała!... W której łonie tlało...
Nasienie gromu!... a jam wziął to -
Za zorzę mojego bytu!...
------------------------------------
(Kamila)
- Och!...jak to boleśnie!...
Kochać na jawie a być jakby we śnie!...
Ja go tak kocham, a on o tym nie wie.
Milczenie przypłacę zdrowiem,
Umrę - i nie powiem!...

← Wstecz

O nas | Reklama | Dla prasy | Kontakt | Regulamin
Serwis korzysta z plikow cookies. Dowiedz sie wiecej
Copyright © 2007-2009 Duno.pl Wszelkie prawa zastrzezone.