Wiersz Broniewski Władysław - Smuga cienia
Portal Internetowy Nowej Generacji Duno.pl

Broniewski Władysław - Smuga cienia




Przeleciał ptak rzucaj±c cień na
otwarte okno, pełne dnia.
Więc tak? Więc znowu dal wiosenna,
a oczom w niebie nie ma dnia?

A ruń! A zieleń! Toż to istna
zagłada w morzu traw i drzew!
Daleko, miła, i¶ć a i¶ć nam
w brzozowy szept, wierzbowy ¶piew.

Daleko i¶ć i żyć nam długo.
Minęło życia pół?... No tak...
I wła¶nie w oknie cienia smug±
przeleciał kracz±c czarny ptak.

← Wstecz

O nas | Reklama | Dla prasy | Kontakt | Regulamin
Serwis korzysta z plikow cookies. Dowiedz sie wiecej
Copyright © 2007-2009 Duno.pl Wszelkie prawa zastrzezone.